Accidents happen even in Pocadise... Roots rebel TV station Poca TV (temporarily) off air...

If it weren't for my daily thanx for Life and appreciation of it, 

I would probably kill myself today!

Sitting on my veranda in Pocadise, 

working on the countless internet accounts I have accumulated over the years, 

I decided to delete an obsolete Google account. 

Little did I know that it would take my pride and joy with it: 

my account on YouTube, Poca TV!

Roots rebel freestyle Poca TV contained 

40-odd home-made vidzzz 

that collected 

thousands of views 

and 

hundreds of comments 

from all over the world! There were over 1-thousand peeps subscribed to it, 

all eager not to miss our reports about 

Life, Reggae, Jamaica & Rastafari. 

A very sad loss indeed, and, to be honest, I'm inconsolable!

Of course all the video's themselves are safe on our many external drives 

and can (and WILL) be uploaded again in Poca TV 2.0! 

It's just that I never CHOSE to link my YouTube account 
to that sordid Google account; 

I was FORCED to and NEVER expected to lose both 
when attempting to get rid of one... 

And yes, I am INFURIATED that 3 years of zealous work to keep the network going 

and to collect all those views and comments should end this way.

Take, for example, our interview with Rasta guru Mutabaruka... 

We had over 14-thousand views on it and 70-odd comments. 

Now, when you click the link, all you get is:

The same applies to our interview with Queen Ifrica,
our day in the Valley of Decision (21-thousand views!),
our 6-part series on European reggae festivals (15-thousand views!),
two seasons of Rebel Salute in Jamaica,
our special with Earl 16 (9-thousand views!),
Sizzla Kalonji and Capleton live on stage (35-thousand views!!)
and all the other smaller and larger gems...


Like I said, it goes without saying that Poca TV will be re-started. 

And yes, I will use the opportunity to freshen it up and to take it to a next level. 

But it sure WON'T be on YouTube/Google!! 

Will update you as soon as I'm ready. 

Finally, this very blog also hinges on a Google account... 

Better never delete it, EVER! 

In the meantime, my dislike for Google and all it represents 

has only grown deeper and uglier. 

It's like my Jamaican Rasta bredrin and sistren would say: 

"Ah di Babylon Shitsem dat! Dem gi you a ting an' den tek it weh! 

Made fi mek di people dem crazy!" 

How right they are...

Aldith Hunkar (alias Poca)

IMPORTANT! Please read before moving on to the following 2 posts!

I have only just started telling the World about my Life in Pocadise, Jamaica. (see following 2 posts). What you see there, are postings from an old blog in 2009 on another site.


Am now working on a new post with an update anno 2011. There is much to be told, not all of it easy, so please bear with this cliffhanger...


  Aldith Hunkar

Pocadise, not only a paradise in Jamaica, but one with a philosophy too!

The Pocadise (Jamaica) Story part 1 (2004-2009)

Peeps have been asking me about the history of Pocadise.

Here is part one of the story...

Now of course, as stated in the title, this is only part 1...

The Pocadise Story takes a sad and complicated turn in 2010...

Blog in progress... Cliffhanger!

Open brief aan #Twitter Vrienden... Gewoon, omdat het kan!

Het begon met een tweet van @politiehelmond: JONGETJE GEVONDEN omg. Deurnesewg. Ong. 5jr Surinaams, praat niet, waars. doof, blote voeten, zw shirt TIPS 09008844 PLS RT

Natuurlijk RT je zo’n bericht onmiddellijk! Zo’n jongetje moet zsm verenigd worden met de mensen die voor hem zorgen. Maar toen ontstond de volgende conversatie:

Aangezien ik net een tip had gegeven over hoe het WEL moet/kan, (toegegeven, ik was al niet in een al te zonnige bui) gebeurden er ineens vreemde dingen in mijn hoofd. Rode flitsen, rookpluimen, de geur van zwavel... #datsoortdingskes. Na een beetje gehakketak over en weer (lees daarvoor de respectievelijke timelines) heb ik getweet:

Ik weet het: boos weglopen is ALTIJD een zwaktebod. Maar ik ben een tropenmeisje met een dito temperament. En ow ja, ook ik kom uit Suriname, waar alleen al in mijn familie Zeeuws, Ghanees, Arawak, Hindoestaans (en misschien wel meer) bloed verenigd is. Da’s nou net het mooie aan Suriname: die krampachtige hokjesgeest telt daar niet, want iedereen is er zo’n beetje het product van 400 jaar integratie-via-de-genen.

Wat @politiehelmond waarschijnlijk bedoelde is dat er een zwart jongetje van ongeveer 5 jaar was gevonden. Dat hadden ze gewoon moeten zeggen, in plaats van hem aan te duiden als iemand met een Surinaams uiterlijk. Overigens is het ventje inmiddels gelukkig weer bij zijn ouders en we zullen waarschijnlijk nooit horen hoe het precies zat. Maar als het een Pools jongetje was geweest, had niemand hem omschreven als “iemand met een Nederlands uiterlijk”, hoewel beiden over het algemeen wit zijn...

Maar kennelijk kan dat niet in NL: iemand gewoon zwart of wit noemen. Daarover ben ik het dus eens met @EdgeOfEurope. Naar mijn idee komt dat door het denkpatroon (erin gestampt door eeuwen van machtsstrijd, territoriumdrift en ongelijke verdeling in de wereld) dat “wit” een aparte status verdient en dat al het andere maar op een grote hoop (Buitenlands? Ellende? Armoede? Zieligheid? Domheid? Problemen!) mag worden gesmeten. DAAR word ik boos om! En vooral omdat het denkpatroon op ZOVEEL manieren doordreunt. Ik zou talloze voorbeelden kunnen noemen, maar houd het voor nu even dicht bij huis...

Mijn zus @AishaHunkar vecht voor een zo normaal mogelijk leven met artsen die zich geen raad met haar weten. Zij wordt stelselmatig benaderd als een soort randdebiel. Niet omdat ze haar situatie niet begrijpt (lees haar blog: Birdwatch), maar omdat ze er niet uitziet als iemand die beter weet dan alle artsen bij elkaar. Terwijl ze hyperintelligent is, haar research doet en haar lichaam heel goed aanvoelt.

Mijn andere zus (niet op twitter) heeft een mooie baan bij een universiteit waar zij onlangs te horen kreeg dat zij waarschijnlijk zo assertief is omdat “dat past in het profiel van mensen die zich omhoog hebben gewerkt”. Ik wist niet dat een goede opleiding volgen en een carrière nastreven gelijk stonden aan “je omhoog werken”...

Ik heb zelf vaak genoeg moeten horen dat ik niet zoveel kritiek moest hebben op mijn vroegere werkomgeving, omdat ik toch “dankbaar moet zijn voor de kansen die mij werden geboden”. Dankbaar? Kansen? Alsof ik niet gewoon best adequaat mijn werk doe! Alsof ik niet volgens velen een aanwinst was bij de o zo dooie omroep! Alsof ik geen recht heb op een mening...

Ik wil wat doen aan dat denkpatroon. De wereld is van ons allemaal! We hebben allemaal onze talenten en beperkingen, moeten allemaal werken voor ons geld, hebben allemaal weleens liefdesverdriet of een slechte bui. Het kan en mag in 2010 niet meer zo zijn dat er mensen zijn die zich om wat voor reden dan ook verhevener voelen dan anderen. Helaas is #Twitter er niet echt een medium voor, vanwege de beperking van 140 karakters. Maar ik werk eraan. Wie weet hebben jullie ideeën? Ik hoor ze graag!







Aldith Hunkar

Welcome!

Dear all,

Welcome to my new blog: Sounds from Hunk-arT HQ! My name is Aldith Hunkar, I am a Dutch citizen who lives in the Netherlands and Jamaica (by choice, not by roots).

As a self-appointed "global freestyle multi-media journalist", I like to vent my opinions on a good many subjects. It has therefore been a while since I've been considering starting a new blog. I used to have one, but somehow it just withered away and died.

Being an active social media person, I often find myself wanting to express myself, only to find myself faced with limitations of length, topic, or even layout. That frustrated me, so I hope to be able to satisfy my own needs with this blog.

It's a work in progress, please bear with me. And remember: no-one is forcing you to read my words, so, if need be, let's agree to disagree in a sociable manner. I am open to criticism, but NOT open to lack of nuance or courtesy...

Have fun, browse around, drop me a line once in a while!

Yours,







Aldith Hunkar